Natapos na naman ang isang araw. Sisilipin na ang mga friends' latest updates sa Facebook. Uy, my message galing sa HS-Batchmate, ky karen.
Click!
"pwede mag-ask ng personal matters.."
Napaisip. Ano kaya un? kinabahan ng konti, insan xe ng taong naging bf ko.. my inaasahan na, na pwedeng itanong..
reply: 'ok lang'
"wala na ba kau ni eric? wat happen?"
haay.. eto na naman tayo.. ang mga iniiwasan na tanong sa buhay na kailangan harapin. :-(
Si eric. Si eric ang isa sa mga taong nagpasaya ng puso ko.. at at the same time, ngpaiyak nito. Hindi naman siya stranger sa buhay ko kasi kabarkada ng utol since high school, kakilala pa din, naka-ilang punta na sa bahay pero di nga lang masyadong nag-iimikan. Yung ibang kabarkada lang nila ang medyo ka closeko, pero siya, wala lang.
Naging friend sa FB, ka-chat.. kamustahan here & there.. hanggang ka-kol & txt. Bumigay na si hart.
Kahit sinabi sa sarili na 'wag masyadong umasa, kasi baka masaktan ka na naman ulit.'
But still i pursue sa nararamdaman. ehh.. sa maganda ang feeling eh..nkaka-inspire. napapangiti ng walang dahilan.. basta ang sarap lang ng life.. nakaka-miss nga!
nga lang pagdating sa huli....
Iyak n naman..huhuhu..
Ganyan naman talaga magmahal di ba? ika nga, sabi nila, "Di mo nasabing nagmahal ka kung hindi ka masasaktan."
Ano nga ba ang nangyari?
Ok lang naman ang lahat.. Napagsabihan ko na rin ng problema, kwentuhan ng mga bagay-bagay.. tungkol sa family, sa work, sa life.. future plans..? hmm.. slight..
Hanggang sa magkikita na. Medyo may konting ilangan pero nawala na din. Service ang motor nya, Get along together, nag-date sa Puntahagdan Resort.. dinala sa bahay nila, pinakilala kay Nanay nya.. at iba pang pamilya. ang sarap ng feeling na may halong kaba!
Getting to know himself and myself. Ang hirap kasi pag hindi ka nasasanay magkwento ng buhay mo sa ibang tao.. Pili lang talaga ang taong mapagsabihan ko.. lalo na pag may halong controversy sa life. mga pinagdadaanan na feeling ko, kailangan kong sabihin at kung tanggap nya, ang tunay nga talagang mahal nya ako. Mga pagkakamali sa buhay na willing naman ako baguhin basta tanggapin lang nya. I mean,
"He will love me as what I am."
Sinabi ko naman sa kanya na nagmahal ako ng taong my mahal ng iba. Mabuti na yang sabihin ko na agad kaysa sa mauna niyang marinig sa iba. Nakakapagod na kasi, nkakapagod masaktan. Noong una, sabi niya, ok lang yun. Okay, kahit kinakabahan, kumapit pa din ako sa binitiwan niyang salita. parang ok naman ang lahat..
Kahit gabihin sa daan galing seminar sa manila, sinugod ang traffic punta pa din ako sa kanya sa Cavite ..
2012 Election. excited na umuwi di dahil sa boboto.. Makikita ko na ang pinakamiss ko!!
text-text.. hanggang sa makadating sa bahay..
-punta ka dito sa bahay.. sunduin mo ko..
reply sa txt: di ako makapunta.. wala akong ganang lumabas.. masama pkiramdam ko..
pinag-alala pa ako..
-ok. txt na lang tau mamya. luvyu.
:-( dati-rati, mgkita tau. susunduin kita.. punta tayo sa bahay.. ngayon, wala na..niyaya ko mamyesta sa tagimtim, ayaw. hanggang sa niyaya ko na lang si Gisela, kasi nga umuwi nung time na yun si Nono Naldo kasama ang asawa..
Yun ang pinakamalungkot na uwi ko. excited pa naman para lang makita siya.
toiiinnnksss!! crack.. crash!!! basag!!
Bumalik sa batangas ng luhaan. :-(
Andaming tanong sa sarili.. malaking-malaking
BAKIT??????????????????????????????????????
di naman sinasabi ang totoong dahilan.. ano kayang nangyari..??
Pagdating pa sa boarding house ngka-usap ulit sa cellphone. at sinabing kailangan niya ng space, naguguluhan daw siya sa sitwasyon namin..
malaking-malaking-malaking BAKIT????????? na naman ang tanong ko. nag-aalala at kinakabahan na.
ETO NA NGA BA ANG SINASABI KO.. DUMATING NA NAMAN ANG ARAW NI KINAKAKATAKUTAN KO..
Anong nangyari??? bakit ngayon lang sinabi kung kailan nakabalik na ko. bakit hindi sinabi agad nung andun pa ako...???!!!!
haayy.. kung hindi ko pa pinilit na sabihin nya ang dahilan, di pa mgsasabi. Nuong fiesta daw nila, may sinabi sa kanya ang kamag anak tungkol sa akin. di sinabi kung ano yun.
sa isip ko, heto na naman ako.. walang magawa. di ko na naman napagtanggol ang sarili dahil kung saan wala siya sa harap ko, di man niya masabi sa telepono.. di ako nabigyan ng chance na malaman kung gaano kasama o slight lang ang kwentong yun. feeling ko tuloy, ako na ang piiinakamaassamang babae sa buong universe.
hanggang ngayon, di ko pa din alam ang buong kwento..
Sa dami ng arguments namin, na realize ko, ang mga sinasabi niya, paano na lang ang pamilya ko, paano na lang ako..anong sasabihin ng iba.. lahat "AKO". AKO na lang ang naintindihan ko sa usapan namin.. pag ako ang ngsasalita, iniisip ko din ang sarili ko, at ganun din siya, sarilli nya.
Siya, kanya-kanya na ito... walang mgpapaubaya..
E di, sinabihan ko na lang, di ko alam kung ano ang kwentong yan my sobra o kulang o exagerated ang mga sinabi sa iyo. Sorry kung anuman yun.
Sorry din daw sa akin, dahil sa mga ginawa ko, yun na daw ang kabayaran..
WHATT??? I know ngkamali ako. mali ako. inaamin ko yun. kaya nga nag-sorry.. Pero gusto ko magbago, kasama ka.. kung tutulungan mo ako. give up ko lahat para sa yo.
kaya lang.. parang may mali. 'Kabayaran'?? ano yun??
parang di naman dapat.. Sa iyo ba ako my utang?
Napaisip tuloy ako, tama bang siya ang magsabi nyan? sa akin parang hindi.
Di naman ako nagkulang na sabihin sa iyo sa una pa lang.. sabi mo, ok lang..
tapos ngaun, dahilan mo, "akala ko di masyadong alam.."
You're so judgemental.. hehehe
Hinusgahan mo naman ako ng sobra-sobra. Di man lang ako kinausap ng maayos, tinanong.. para saan pa na naging boyfriend kita? kung naguluhan ka, dapat noon pa lang, ngkita tayo at kina usap mo ako.
Damn! That is UNFAIR!
Okay.. fine. tanggapin ko desisyon mo, kung yan ang desisyon mo.. dyan ka masaya. Para sa iyo.
Sa pangalawang beses, ang taong pinagkakatiwalaan ako, hinulog na naman ako.
ARAAYY! ansakit nun ah.
Pero siguro kahit papano medyo namanhid na... kailangan eh. kaysa magmukmok, mag-isip ng hindi maganda.. eh di, magpaka-MANHID na lang..
Go on with my life!
Siguro, guilty ako sa iba, pero sa iyo, hindi.
Yung nakakalungkot lang.. Ang gusto ko lang mangyari ang MAKAPAG-USAP sa iyo ng harapan.
ANG TANGING HINIHINGI KO LANG ANG
"MAKAPAG-USAP. "
simple lang naman yan di ba?
PAG-UUSAP,
ano man ang mangyayari, at least, magkaliwanagan man lang.
yun lang ang kailangan ko..
tinganggi mo, tinanggi ninyo, dahil 2 na kayo.
nakalungkot lang.
Di ko deserve ang mga kagaya nyo. :-(
